بعد از واقعه کندوکاوی است دقیق و جسورانه در پدیدۀ جدایی و اثرات عمیق و پردامنۀ آن بر حیات فردی و اجتماعی‌مان. ریچل کاسک، که در کتاب یک عمر کار با روایتی بی‌پرده از تجربۀ مادری بحث‌های بسیاری برانگیخت، این بار پایان ازدواجش را زیر ذربین می‌گذارد و دربارۀ تبعات عملی و تلاطم‌های عاطفی و روان‌شناختی جدایی می‌نویسد، وضعیتی که بنا بر روایت او در عین دردناک‌بودنش مجالی تازه خلق ‌می‌کند. کاسک صمیمیت خاطره‌نویسی را در کنار کنجکاوی و موشکافی نقد فرهنگی می‌نشاند و با تأمل در چندوچون عشق، هویت و روابط خانوادگی نشان می‌دهد که چطور شخصی‌ترین عواطف و تجربیاتمان تحت تأثیر سازوکارهای اجتماعی است. کتاب کاسک با کاوش در چشم‌اندازی که جدایی را در بستر گذشته و حال ترسیم می‌کند از تصویرِ احتمالیِ آینده‌ای سراغ می‌گیرد که در پی از دست رفتن یک زندگی مشترک شکل خواهد گرفت.  

-----

نمی‌دانم چرا به او زنگ می‌زنم. فقط دلم می‌خواهد صحبت کنم، مثل کوهنوردی که در کولاک برف بالای قله‌ای گیر افتاده و به خانه زنگ می‌زند. امیدوار است به دادش برسند اما در چنان جای دور و بلندی گیر افتاده که احتمالاً نمی‌شود نجاتش داد. شاید هم فقط می‌خواهد خداحافظی کند. معلوم نیست چه عطش و بی‌قراری‌ای او را از خانه و لذایذ روزمره و زندگی در سطح دریا دور کرده. این بی‌قراری همچنان برایش مرموز است، حتی همین حالا هم که دارد او را در این سرما و تنهایی در کام خودش فرومی‌برد. و او به همان جایی زنگ می زند که رهایش کرده بود، به خانه.